Περιτονίτιδα

Περιτονίτιδα

ΕΝΟΤΗΤΕΣ

    Η περιτονίτιδα είναι μια κατάσταση κατά την οποία το περιτόναιο, η λεπτή μεμβράνη που επενδύει την κοιλιακή κοιλότητα και καλύπτει τα κοιλιακά όργανα, φλεγμαίνει. Το περιτόναιο συμβάλλει στην προστασία των κοιλιακών οργάνων και παίζει επίσης ρόλο στην ανοσολογική απόκριση του οργανισμού.

    Η περιτονίτιδα μπορεί να προκληθεί από διάφορους παράγοντες. Ανάμεσα σε αυτούς συγκαταλέγονται λοιμώξεις και τραυματισμοί. Τα συμπτώματα της περιτονίτιδας μπορεί να περιλαμβάνουν πόνο και ευαισθησία στην κοιλιακή χώρα, πυρετό, γαστρεντερικά προβλήματα και γενικό αίσθημα αδιαθεσίας.

    Εάν δεν αντιμετωπιστεί, η περιτονίτιδα μπορεί να οδηγήσει σε σοβαρές επιπλοκές. Για τον λόγο αυτό, η άμεση θεραπεία της περιτονίτιδας κρίνεται απαραίτητη.

    Δύο κύριοι τύποι περιτονίτιδας είναι:

    1. Αυτόματη βακτηριακή περιτονίτιδα: οφείλεται σε λοίμωξη από βακτήρια, η οποία μπορεί να εμφανιστεί σε ασθενείς με νόσο του ήπατος, ειδικά κίρρωση ή σε νεφρική ανεπάρκεια.
    2. Δευτερογενής περιτονίτιδα: εμφανίζεται έπειτα από ρήξη ή βαριά φλεγμονή ενός οργάνου, π.χ. εντέρου στην κοιλιακή κοιλότητα.

    Ενδέχεται να επέλθει θάνατος και από τους δύο τύπους περιτονίτιδας. Ωστόσο, το ποσοστό θνητότητας εξαρτάται από πληθώρα παραγόντων.

     

    Από τι προκαλείται η περιτονίτιδα;

     

    Ανάλογα με τον τύπο της περιτονίτιδας προσδιορίζονται και τα αίτια αυτής.

    Οι κυριότεροι παράγοντες κινδύνου για την περιτονίτιδα είναι οι εξής:

    • Κίρρωση του ήπατος: λόγω αυτής της πάθησης συχνά συσσωρεύεται κοιλιακό υγρό (ασκίτης) το οποίο μπορεί να αποτελέσει εστία μόλυνσης, ειδικά κατά την προσπάθεια παρακέντησης της κοιλίας για αφαίρεση του υγρού αυτού.
    • Νεφρική ανεπάρκεια – Περιτοναϊκή κάθαρση: σε αυτή τη μέθοδο, τοποθετείται ένας καθετήρας στην περιτοναϊκή κοιλότητα (μέσα στην κοιλιά). Η εφαρμογή της αποσκοπεί στην απομάκρυνση των περιττών ουσιών από τον οργανισμό ατόμων με νεφρική ανεπάρκεια. Μπορεί να συσχετιστεί με υψηλότερο κίνδυνο εμφάνισης περιτονίτιδας λόγω μόλυνσης του περιτοναίου μέσω του καθετήρα.
    • Ατομικό αναμνηστικό περιτονίτιδας στο παρελθόν.

     

    Συνήθη αίτια της δευτεροπαθούς περιτονίτιδας είναι τα εξής:

    • Διάτρηση εντέρου/στομάχου/χοληδόχου κύστης/σκωληκοειδούς απόφυσης
    • Εκκολπωματίτιδα (μπορεί να εμφανιστεί ως πυώδης ή και κοπρανώδης περιτονίτιδα)
    • Παγκρεατίτιδα
    • Τραυματισμός στην κοιλιά
    • Διεγχειρητικός τραυματισμός σπλάγχνου, π.χ. στομάχου ή εντέρου
    • Μετεγχειρητική επιπλοκή, π.χ. μετά από ρήξη αναστόμωσης στον γαστρεντερικό σωλήνα

     

    Συμπτώματα

    Τα συμπτώματα της περιτονίτιδας ενδεχομένως να ποικίλλουν ανάλογα με την υποκείμενη αιτία και τον τύπο της πάθησης. Ωστόσο, ορισμένα κοινά σημεία και συμπτώματα της περιτονίτιδας περιλαμβάνουν έντονο και συνεχή κοιλιακό πόνο, ο οποίος μπορεί να επιδεινώνεται με την κίνηση. Ο πόνος μπορεί επίσης να συνοδεύεται από ευαισθησία και διάταση (πρήξιμο) της κοιλιάς.

    Άλλα κοινά συμπτώματα της περιτονίτιδας περιλαμβάνουν πυρετό, ταχυκαρδία, ρίγος, ναυτία, έμετο, διάρροια ή συνηθέστερα επίσχεση αποβολής αερίων και κοπράνων, απώλεια όρεξης, ελαττωμένη αποβολή ούρων, δίψα και αφυδάτωση, αδιαθεσία. Σε σοβαρές περιπτώσεις, οι ασθενείς μπορεί να εμφανίσουν συμπτώματα όπως:

    • χαμηλή αρτηριακή πίεση
    • αναπνευστικές διαταραχές
    • σύγχυση
    • καταπληξία (shock)
    • ανεπάρκεια πολλαπλών οργάνων

    Οι σοβαρές αυτές καταστάσεις μπορεί να είναι απειλητικές  για τη ζωή , εάν δεν αντιμετωπιστούν.

    Περιτονίτιδα – Διάγνωση

     

    Η περιτονίτιδα είναι μια σοβαρή παθολογική κατάσταση που απαιτεί άμεση διάγνωση και θεραπεία για την πρόληψη επιπλοκών. Για τη διάγνωση της περιτονίτιδας διενεργείται συνήθως ενδελεχής κλινική εξέταση, ανασκόπηση του ιατρικού ιστορικού και μια σειρά διαγνωστικών εξετάσεων, εργαστηριακών  και απεικονιστικών. Οι εξετάσεις αυτές αποσκοπούν στον εντοπισμό της υποκείμενης αιτίας και της σοβαρότητας της πάθησης.

    Πώς αντιμετωπίζεται η περιτονίτιδα;

     

    Μετά τη διάγνωση της περιτονίτιδας είναι απαραίτητη η εισαγωγή σε νοσοκομείο. Στην πλειονότητα των περιπτώσεων σχεδόν αμέσως αρχίζει η λήψη ενδοφλέβιων αντιβιοτικών ή και αντιμυκητιακών φαρμάκων για τη θεραπεία λοίμωξης. Σε περίπτωση που παρουσιαστούν επιπλοκές όπως σήψη ή ανεπάρκεια οργάνων ενδέχεται να χρειαστούν επιπρόσθετες υποστηρικτικές θεραπείες. Εάν η περιτονίτιδα είναι αποτέλεσμα περιτοναϊκής κάθαρσης ή ασκιτικού υγρού, η φαρμακευτική αγωγή μπορεί να λειτουργήσει ευεργετικά για την ανάρρωση από τη μόλυνση. Σε άλλες καταστάσεις, μπορεί να χρειαστεί χειρουργική επέμβαση, κυρίως σε καταστάσεις όπως η διάτρηση στομάχου ή εντέρου ή η σκωληκοειδίτιδα.

    Εάν παρουσιάζετε συμπτώματα περιτονίτιδας, επικοινωνήστε άμεσα με το Γενικό Χειρουργό Δρ. Γεώργιο Ανθιμίδη. Η περιτονίτιδα αποτελεί μια ιδιαίτερα επικίνδυνη κατάσταση που απαιτεί άμεση διάγνωση και αντιμετώπιση.